BUKKAL VE PALATİNAL YÜZEYLERDEKİ EKSTERNAL SERVİKAL REZORPSİYON KAVİTELERİNDE KULLANILAN RESTORASYON MATERYALLERİNİN DİŞİN KIRILMA DİRENCİNE ETKİSİ
Tez Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye
Tez Danışmanı: Öznur Sarıyılmaz
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Desteklendiği Program: Diğer
Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, üst keser dişlerin bukkal ve palatinal yüzeylerinde oluşturulan eksternal servikal rezorpsiyon (ESR) kavitelerinin, farklı restoratif materyallerle restore edilmesi durumunda dişlerin kırılma direnci üzerindeki etkisini ex vivo koşullarda değerlendirmektir. Yöntem: Toplam 81 adet çekilmiş maksiller santral diş kullanıldı. Dokuz diş, işlem uygulanmaksızın pozitif kontrol grubuna ayrıldı. Kalan 72 diş, bukkal ve palatinal olarak iki ana gruba (n=36) ayrıldı. Her ana grup, uygulanan restoratif materyale göre dört alt gruba ayrıldı: Negatif kontrol, Biodentin grubu, Ribbond grubu (Ribbond + Biodentin), EverX grubu (EverX Flow + Biodentin); n=9. Pozitif grup hariç tüm örneklere ESR kaviteleri pulpa dokusuna ulaşacak şekilde oluşturuldu ve standart kanal tedavisi uygulandı. Kanallar, ESR kavitesine kadar biyoseramik esaslı kanal patı ve gutta perka ile dolduruldu. ESR kaviteleri ilgili materyallerle restore edildi. Giriş kaviteleri kompozit ile restore edildi. Örnekler, çok fonksiyonlu çiğneme simülatöründe termal ve mekanik yaşlandırmaya tabi tutuldu. Kırılma testi, universal test cihazı ile 45° açıyla uygulanarak Newton (N) cinsinden maksimum kuvvet kaydedildi. Normallik varsayımının karşılandığı durumlarda bağımsız iki grubun karşılaştırılmasında Bağımsız Örneklem T testi, varsayımın karşılanmadığı durumlarda ise Mann Whitney U testi uygulandı. Normal dağılıma sahip olmayan bağımsız üç ve daha fazla grubun karşılaştırılması için Kruskal Wallis testi kullanıldı (p<0,05). Bulgular: Kırılma dirençleri, restoratif materyale göre anlamlı farklılık gösterdi (p<0,05). Bukkal bölgede Ribbond grubu , palatinal bölgede Biodentin grubu, negatif kontrole göre anlamlı şekilde daha yüksek kırılma direnci sağladı (p=0,005 ve p=0,044). Kavite konumuna göre gruplar arasında anlamlı fark tespit edilmedi (p>0,05). Sonuç: Restoratif materyal türü, ESR bulunan dişlerin kırılma direncini önemli ölçüde etkilemektedir. Ancak kavite konumunun (bukkal/palatinal) kırılma direnci üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Anahtar Kelimeler: Eksternal servikal rezorpsiyon, kırılma direnci, Biodentin, Ribbond, EverX Flow