Akademik Veri Yönetim Sistemi
13. Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Kongresi, Ankara, Türkiye, 31 Ekim - 02 Kasım 2025, ss.192-197, (Tam Metin Bildiri)
Bu araştırmanın amacı, Akran Öğretim Modelinin ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik hoşlanma düzeylerine etkisini incelemektir. Araştırmada nicel desenlerden ön test–son test kontrol gruplu yarı deneysel model kullanılmıştır. Çalışma grubunu, Kırklareli ili Pınarhisar ilçesindeki bir devlet ortaokulunda öğrenim gören 6. sınıf öğrencileri (n=42) oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak Beden Eğitimi ve Oyun Dersine Yönelik Tutum ve Hoşlanma Ölçeği (BEYOTSA) kullanılmıştır. Araştırma sürecinde deney grubuna 12 hafta boyunca akran öğretim modeline uygun etkinlikler uygulanmıştır. Uygulama öncesinde hem deney hem de kontrol grubuna ön test, uygulama sonrasında ise son test uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS programı kullanılarak analiz edilmiştir. Müdahale sonrasında, akran ve kontrol gruplarının son test puanlarını karşılaştırmak için bağımsız örneklem t-testleri yapılmıştır. Analizler, dört değişkende akran grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı farklar olduğunu ortaya koymuştur: Beden Eğitimi ve Öğretmen Merkezli Hoşlanma için, t(40) = 5.76, p < .001, Cohen's d = 1.780; Aktivite Merkezli Hoşlanma için, t(40) = 6.29, p < .001, Cohen's d = 1.943; Ebeveyn Katılımı Hoşlanma için, t(40) = 4.53, p < .001, Cohen's d = 1.401; Akran Etkileşimi Hoşlanma için, t(40) = 6.57, p < .001, Cohen's d = 2.030. Diğer Yeterlilikler ile ilgili Hoşlanma için ise gruplar arası fark istatistiksel anlamlı fark bulnumamaıştır, t(40) = 1.80, p = 0.079. Bu bulgular, müdahale sonrasında akran grubunun, kontrol grubuna kıyasla belirtilen değişkenlerde önemli ölçüde daha yüksek puanlar elde ettiğini ve bu farkların etki büyüklüklerinin çok büyük düzeyde olduğunu göstermektedir. Yapılan analizler sonucunda, deney grubundaki öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik hoşlanma düzeylerinde anlamlı bir artış gözlemlenmiştir. Buna karşılık kontrol grubunda anlamlı bir değişim saptanmamıştır. Bu sonuçlar, akran öğretim modelinin ortaokul öğrencilerin beden eğitimi dersine karşı daha olumlu tutumlar geliştirmelerinde etkili bir öğretim modeli olduğunu göstermektedir.
This study aims to examine the effects of the Peer Teaching Model on middle school students’ enjoyment levels toward physical education classes. A quasi-experimental design with pre-test and post-test control groups, one of the quantitative research methods, was employed. The study group consisted of 6th-grade students (n=42) from a public middle school in the Pınarhisar district of Kırklareli, Turkey. As a data collection tool, the Enjoyment in Physical Education Lesson was used. During the research process, activities designed in accordance with the tactical games model were applied to the experimental group over a 12-week period. Both the experimental and control groups completed the pre-test before the implementation and the post-test after it. The collected data were analyzed using SPSS. Independent samples t-tests were conducted to compare the posttest scores of the experimental and control groups. The results indicated a significant increase in the enjoyment levels of students in the experimental group toward physical education classes. In contrast, no significant change was observed in the control group. These findings suggest that the peer teaching model is an effective teaching approach for fostering more positive attitudes toward physical education among students. The analyses revealed statistically significant differences in favor of the experimental group in four variables. For Enjoyment Related to Physical Education and Teacher-Centered Instruction, t(40) = 5.76, p < .001, Cohen’s d = 1.780, for Activity-Centered Enjoyment, t(40) = 6.29, p < .001, Cohen’s d = 1.943, for Parental Involvement Enjoyment, t(40) = 4.53, p < .001, Cohen’s d = 1.401, for Peer Interaction Enjoyment, t(40) = 6.57, p < .001, Cohen’s d = 2.030. No statistically significant difference was found between groups for Other Competence-Related Enjoyment, t(40) = 1.80, p = .079. These findings indicate that, following the intervention, the experimental group achieved significantly higher scores than the control group on the specified variables, with very large effect sizes. Overall, the analyses demonstrated a significant increase in the enjoyment levels of the students in the experimental group toward physical education, whereas no significant change was observed in the control group. In conclusion, the results suggest that the Peer Teaching Model is an effective instructional approach for fostering more positive attitudes and greater enjoyment toward physical education among middle school students.