"Till" filminde karşıt kamusal alanın inşası üzerine söylem analizi


Barman T.

Journal of Arts, cilt.9, ss.3224, 2026 (Hakemli Dergi)

  • Yayın Türü: Makale / Tam Makale
  • Cilt numarası: 9
  • Basım Tarihi: 2026
  • Doi Numarası: 10.31566/arts.3224
  • Dergi Adı: Journal of Arts
  • Derginin Tarandığı İndeksler: ERIHPlus, Index Copernicus
  • Sayfa Sayıları: ss.3224
  • Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

u çalışma, Chinonye Chukwu'nun yönettiği Till filmini, Nancy Fraser'ın “madun karşıt kamular” (subaltern counterpublics)  kavramı  çerçevesinde  söylem  analizi  yöntemiyle  incelemektedir.  1955  yılında  ABD'nin Mississippi  eyaletinde  bir  iftira  sonucunda  linç  edilen  14  yaşındaki  siyahi  çocuk  Emmett  Till'in  hikâyesini anlatan film, annesi Mamie Till-Mobley'nin bireysel yasını kamusal bir direniş pratiğine dönüştürme sürecini merkezine alır. Çalışma, Jürgen Habermas'ın kamusal alan teorisini ve bu teoriye yönelik eleştirileri teorik çerçeve olarak kullanmakta; filmdeki mekânsal, söylemsel ve görsel stratejileri Fraser'ın kavramları üzerinden çözümlemektedir.  Araştırma,  filmin  yalnızca  biyografik  bir  anlatı  olmadığını,  aynı  zamanda  hegemonik kamusal  alana  karşı  bir karşıt  kamusallık  inşasının  sinematografik  temsili  olarak  okunabileceğini  ortaya koymaktadır.

This study analyses Chinonye Chukwu's film “Till” using discourse analysis within the framework of Nancy Fraser's concept of “subaltern counterpublics.” The film, which tells the story of Emmett Till, a 14-year-old Black boy lynched in Mississippi, USA, in1955 following a false accusation, centers on the process by which his mother, Mamie Till-Mobley, transforms her individual mourning into a practice of public resistance. The study employs Jürgen Habermas's theory of the public sphere and critiques of this theory as its theoretical framework; it analyzes the spatial, discursive, and visual strategies in the film through Fraser's concepts. The research demonstrates that the film is not merely a biographical narrative but can also be read as a cinematic representation of the construction of a counter-public sphere against the hegemonic public sphere.