Effect of ozone application on severity of arthritis and DNA damage in experimental rheumatoid arthritis


Creative Commons License

Mazlum K., Yüksel P., Zateri C., Demir U., Yavuz B., Türkön H., ...More

Uluslararası Katılımlı Türk Romatoloji Kongresi-2023, Antalya, Turkey, 8 - 12 March 2023, pp.312-326

  • Publication Type: Conference Paper / Full Text
  • City: Antalya
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.312-326
  • Çanakkale Onsekiz Mart University Affiliated: Yes

Abstract

ÖZET Amaç: Romatoid artrit (RA) patogenezinde rol oynayan faktörlerden birisi de oksidatif strestir. Ozon, güçlü oksitleyici etkisinin yanı sıra vücutta antioksidan mekanizmaları tetikleyici etkisi olan bir gazdır. Bu çalışmanın amacı, RA oluşturulan sıçanlarda ozon uygulamasının artrit üzerine etkisinin ve DNA hasarına neden olup olmadığının incelenmesidir. Yöntem: Wistar Albino sıçanlarda Complete Freud Adjuvant kullanılarak RA oluşturuldu. Ozon uygulanan hayvanlara, artrit geliştikten sonra üç hafta boyunca, haftada beş gün olacak şekilde ozon uygulandı (toplamda 15 uygulama). İlk hafta hayvanlara ozon 0,5 mg/kg vücut ağırlığı dozunda (çalışmanın 16-20. günü); ikinci (çalışmanın 23-27. günleri) ve üçüncü (çalışmanın 30-34. günü) haftalarda ise 1,25 mg/kg vücut ağırlığı dozunda uygulandı. Çalışma boyunca rektal yolla uygulanan gaz hacmi (5 ml) sabit tutuldu. Ozon uygulanmayan diğer hayvanlara (kontrol grubu) ise rektal stres yaşatıldı. Bu süre boyunca tüm hayvanların artrit şiddeti skorlaması, pençe çap ve ağırlık ölçümü yapıldı. Çalışmanın sonunda alınan kan örneklerinden alkali komet yöntemiyle DNA hasarı, eritrosit sedimentasyon hızı (ESH), total antioksidan seviye (TAS) ve total oksidan seviye (TOS) analizleri yapıldı. Ayak bileği eklem dokuları ise histopatolojik olarak hücresel infiltrasyon ve kemik rezorbsiyonu açısından incelendi. İstatistiksel karşılaştırmalarda Student’s t testi, Wilcoxon testi, Mann-Whitney U testi ve Kruskal Wallis testi kullanıldı. Bulgular: Çalışma sonuçlarına göre ozon uygulamasına bağlı olarak, artrit skorlarında anlamlı bir değişiklik meydana gelmedi. Hücresel infiltrasyon ve kemik rezorbsiyonunda anlamlı bir iyileşme gözlenmedi. Rektal ozon uygulaması, ESH’nda belirgin bir azalmaya neden oldu ancak istatistiksel anlamlılık saptanmadı. Artrite bağlı olarak artmış olan DNA hasarında ozon uygulaması ek bir DNA hasarı artışı oluşturmadı. Ozon uygulaması TOS değerlerinde beklenilenin aksine anlamlı azalma meydana getirirken (p<0.05), TAS’ı arttırdı. Sonuç: Sıçanlarda oluşturulan RA’da rektal ozon uygulamasının DNA hasarı oluşturmadığı ancak artriti tedavi edici bir etkiye de sahip olmadığı gözlendi. Bu çalışma, 2017/03-27 sayılı etik kurul onayıyla yürütülmüş ve Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi tarafından desteklenmiştir (proje numarası: TSA2018-1128). Anahtar Kelimeler: Artrit, DNA hasarı, ozon, total antioksidan seviye, total oksidan seviye