Ülseratif Kolitte Aktif Hastalığın biyobelirteçleri olarak serum NGAL ve S100A12

Creative Commons License

CICEK O., KAMIS F., Kurtkulagi O., Beyazit Y.

Ege Tıp Dergisi, cilt.65, sa.3, ss.376-385, 2026 (TRDizin)

Özet

Amaç: Bu çalışmada, ülseratif kolit (ÜK) hastalarında serum nötrofil jelatinaz ilişkili lipokalin (NGAL) ve S100A12 (S100 kalsiyum bağlayıcı protein A12) düzeylerinin hastalık aktivitesinin belirlenmesinde biyobelirteç olarak kullanılabilirliğinin aynı çalışma kapsamında araştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, aynı ÜK hastalarının aktif (n=34) ve remisyon (n=34) dönemlerinde değerlendirilen bireyler ile kontrol grubu (n=31) dahil edildi. Klinik ve endoskopik olarak ÜK tanısı alan hastalardan ve kontrol grubundan venöz kan örnekleri alınarak NGAL ve S100A12 düzeyleri ile rutin laboratuvar parametreleri analiz edildi. Tüm demografik ve klinik değişkenler gruplar arasında karşılaştırıldı. Bulgular: Aktif ülseratif kolit hastalarında serum NGAL ve S100A12 düzeyleri, remisyon dönemindeki hastalara ve kontrol grubuna kıyasla belirgin şekilde daha yüksek bulundu (sırasıyla p = 0.001 ve p <0.001). Aktif ÜK’yı saptamak amacıyla yapılan ROC analizinde, NGAL ve S100A12 en uygun kesim değerlerinde yüksek duyarlılık ve özgüllük gösterdi (p <0.001). Kontrol grubu referans alınarak yapılan multinomiyal lojistik regresyon analizinde hem NGAL hem de S100A12 düzeyleri aktif grupta; S100A12 düzeyleri ise remisyon grubunda, ayarlanmamış ve ayarlanmış modellerde aktif hastalık varlığı ile anlamlı şekilde ilişkili kaldı. Bu belirteçlerdeki her bir birimlik artış aktif hastalık olasılığını anlamlı ölçüde artırdı (tüm karşılaştırmalar için p <0.05). Sonuç: Bu çalışmada, aktif ÜK grubunda serum NGAL ve S100A12 düzeylerinin remisyon ve kontrol gruplarına kıyasla belirgin şekilde yüksek olduğu gösterilmiştir. Daha geniş kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.
Aim: To investigate the potential use of serum neutrophil gelatinase-associated lipocalin (NGAL) and S100A12 (S100 calcium-binding protein A12) as biomarkers for determining disease activity in ulcerative colitis (UC) within the same study. Materials and Methods: The study included individuals from the active (n=34) and remission (n=34) periods of the same UC patients, as well as a control group (n=31). Venous blood samples were collected from patients with clinically and endoscopically diagnosed UC and from the control group to analyze NGAL and S100A12 levels, in addition to routine laboratory tests. All demographic and clinical variables were compared between the groups. Results: Patients with active ulcerative colitis exhibited markedly higher serum NGAL and S100A12 concentrations than those in remission or the control group (p = 0.001 and p < 0.001, respectively). In the ROC analysis performed to detect active UC, NGAL and S100A12 showed high sensitivity and specificity at their optimal cut-off values (p<0.001). In the multinomial logistic regression analysis with the control group as the reference, both NGAL and S100A12 levels in the active group, and S100A12 levels in the remission group, remained significantly associated with active disease in both unadjusted and adjusted models. Each unit increase in these markers significantly increased the likelihood of active disease (p<0.05 for all comparisons). Conclusions: In this study, serum NGAL and S100A12 concentrations were markedly elevated in the active UC group relative to the remission and control groups. Larger studies are needed.