Introduction: Cultural intelligence is the key to respecting differences, while ethnocentrism stands as its greatest barrier. The balance between these two concepts determines the quality of nursing care. Aim: This study aimed to determine the relationship between cultural intelligence and ethnocentrism. Method: This correlational study was conducted with 430 nurses actively working in a university-affiliated training and research hospital. No sampling method was used; the study was completed with 285 nurses who were reached and agreed to participate. Data were collected using a questionnaire form. The questionnaire included questions on participants’ sociodemographic characteristics and the “Cultural Intelligence Scale” and the “Ethnocentrism Scale.” Descriptive statistical methods (frequency, percentage, mean, standard deviation) were used to evaluate the data. The normality of data distribution was tested. For normally distributed data, Pearson correlation was applied to assess the relationship between numerical variables. Results: According to the findings, the mean score of the nurses on the Ethnocentrism Scale was 43.39±10.92, while the mean score on the Cultural Intelligence Scale was 94.54±18.17. The nurses were found to have high levels of cultural intelligence and low levels of ethnocentrism. A statistically significant negative correlation was found between the mean scores of the Ethnocentrism and Cultural Intelligence Scales (r = –.273, p < .05). Conclusion: As nurses’ cultural intelligence scores increased, their ethnocentrism scores decreased. Future research is recommended to explore the relationship between cultural intelligence and ethnocentrism in relation to various other variables.
Giriş: Kültürel zeka, farklılıklara saygının anahtarıdır; etnikmerkezcilik ise bu anahtarın önündeki en büyük engeldir. Bu iki kavram arasındaki denge, hemşirelik bakımının niteliğini belirler. Amaç: Bu çalışmada, kültürel zeka ile etnikmerkezcilik arasındaki ilişki belirlendi. Yöntem: İlişki arayıcı tasarımda yapılan bu çalışmanın evrenini, bir uygulama-araştırma hastanesinde aktif görev yapan 430 hemşire oluşturdu. Çalışmada örneklem seçilmedi. Ulaşılan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 285 hemşire ile çalışma tamamlandı. Araştırma verileri anket formu ile toplandı. Anketin içeriğini, katılımcıların tanımlayıcı özelliklerini içeren sorular ile “Kültürel Zeka” ve “Etnikmerkezcilik Ölçeği” oluşturdu. Veriler değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotlar (sayı, yüzde, ortalama, standart sapma) kullanıldı. Verilerin normal dağılıma uygunluğu test edildi. Normal dağılıma sahip verilerde, numerik değişkenler arasındaki ilişkiyi test etmek için Pearson korelasyon uygulandı. Bulgular: Araştırma bulgularına göre, hemşirelerin Etnikmerkezcilik Ölçeği’nden aldıkları puan ortalaması 43.39±10.92; Kültürel Zeka Ölçeği’nden aldıkları puan ortalaması ise 94.54±18.17 olarak belirlendi. Çalışmaya katılan hemşirelerin kültürel zekalarının yüksek, etnikmerkezcilik düzeylerinin ise düşük olduğu belirlendi. Hemşirelerin Etnikmerkezcilik ve Kültürel Zeka Ölçeği puan ortalamaları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki belirlendi (r=-.273, p<.05). Sonuç: Hemşirelerde kültürel zeka puan ortalamaları arttıkça, etnikmerkezcilik düzeylerinin azaldığı belirlenmiştir. Hemşirelerin kültürel zeka ve etnikmerkezcilik düzeyleri arasındaki ilişkinin, birçok değişken açısından inceleneceği çalışmalara yer verilmesi önerilebilir.
