Hukuk Öğretiminin Niteliğine Katkı Sunacak Bir Unsur Olarak TÜBİTAK 2209-A Projeleri Hakkında Nicel Bir Analiz
Kocaeli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, sa.33, ss.107-140, 2026 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: Sayı: 33
- Basım Tarihi: 2026
- Dergi Adı: Kocaeli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi
- Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Sayfa Sayıları: ss.107-140
- Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Hukuk öğretimi; kontenjan, başarı sıralaması, süresi, içeriği, niteliği ve lisans sonrası süreci gibi unsurları kapsayacak şekilde güncel bir başlıktır. Klasik hukuk öğretiminde ve hatta hukuk doktrininde proje tabanlı perspektife mesafeli yaklaşıldığının bir vakıa olduğu ifade edilebilir. Çalışmada, lisans öğrencilerinin araştırma projelerini desteklemeye yönelik bir program olarak TÜBİTAK 2209-A programı çerçevesinde, hukuk fakülteleri bünyesinde kabul edilen projeler incelenmiştir. Çalışmada, 2020-2, 2021-1, 2021-2, 2022-1, 2022-2, 2023-1, 2023-2 ve 2024-1 dönemlerinde kabul edilen 48.369 proje içerisinden hukuk fakülteleri bünyesinde hazırlanan 174 proje ele alınmıştır. Proje konularının sınıflandırılmasında Üniversitelerarası Kurul tarafından tespit edilen bilim alanları ve anahtar kelimeler esas alınmıştır. Bu projeler, dönem, üniversite, yöntem (nicel veya nitel), konu (kamu hukuku, özel hukuk ve genel), bilim alanı ve anahtar kelime bağlamında sınıflandırılarak, hangi anahtar kelimelerin ve yöntemlerin proje üretmeye daha yakın olduğu konusunda, akademik danışmanlara, proje hazırlama eğilimi olan yürütücü ve araştırmacı adaylarına yol göstermek hedeflenmiştir. Çalışmaya konu dönem içerisinde hukuk fakültelerinin %55’inde hiç hukuk projesi kabul edilmemiş olmasına, %18’inde ise sadece bir hukuk projesi kabul edilmesine dikkat çekilmiş ve yurt dışındaki hukuk fakültelerindeki önemi her geçen gün artan proje tabanlı eğitimin hukuk öğretimindeki yerinin artırılmasının gerekliliğine de işaret edilmiştir. Diğer taraftan tüm projeler içerisinde hukuk fakülteleri bünyesinde hazırlanan projelerin oranı, artış eğilimi, hangi hukuk fakültelerinin öncü olduğuna dair veriler de ortaya konmuştur. Lisans öğrencilerinin araştırma kültürlerini yükselterek hukuk öğretiminin niteliğinin arttırılmasına katkı sağlayacak bir unsur olarak TÜBİTAK 2209-A projeleri konusunda öğrenci farkındalığını artırmaya yönelik politika önerilerine de çalışmada yer verilmiştir.
Legal education is a contemporary and widely debated subject encompassing issues such as quotas, merit-based ranking, duration, curriculum content, quality, and postgraduate studies. It can be argued that a certain gap exists between project-oriented approaches in classical legal education and traditional legal doctrine. This study examines projects accepted within law faculties under the TÜBİTAK 2209-A Program, which supports undergraduate student research projects. Within this scope, 174 projects prepared by law faculty students were analyzed out of a total of 48,369 projects accepted during the academic periods of 2020-2, 2021-1, 2021-2, 2022-1, 2022-2, 2023-1, 2023-2, and 2024-1. The classification of project topics is based on the fields of study and keywords determined by the Interuniversity Board. These projects are classified according to period, university, method (quantitative or qualitative), subject area (public law, private law, and general law), field of study, and keywords. The primary objective of this classification is to guide academic advisors, project coordinators, and researchers by identifying the most appropriate keywords and research methods for project development. The findings reveal that 55% of law faculties had not accepted any law-related projects during the period examined, while only 18% accepted a single law project. These results underscore the necessity of strengthening the role of project-based education in legal education, an approach that has been gaining increasing prominence in law faculties abroad. In addition, the study presents data on the proportion of projects conducted within law faculties, trends indicating an increase in such projects over time, and the law faculties that stand out as leading institutions in this area. Finally, the study offers policy recommendations aimed at increasing student awareness of TÜBİTAK 2209-A projects. Enhancing such awareness is expected to contribute to the improvement of legal education by fostering a stronger research culture among undergraduate law students.