ATATÜRK’ÜN YAŞAMINDA RUMELİ’NİN İZLERİNİ ARAMAK


AKMAN H. , ZEYREK S.

Türk Dünyası Araştırmaları Dergisi, ss.65-83, 2013 (Diğer Kurumların Hakemli Dergileri)

  • Basım Tarihi: 2013
  • Dergi Adı: Türk Dünyası Araştırmaları Dergisi
  • Sayfa Sayıları: ss.65-83

Özet

 
 

Atatürk’ün çocukluğu Osmanlı İmparatorluğu’nun Balkanlar’daki hakimiyetinin adım adım gerilediği günlere denk geliyordu. Girilen her bir savaş kaybedildi ve sınırlar önemli ölçüde geriledi. Eski hakimiyet bölgelerinden doğuya doğru ciddi bir göç vardı ve önemli sosyo-ekonomik sorunlar ortaya çıkmıştı. Bu olumsuz gidişata bir son vermek için Atatürk genç subayların kurduğu komitalarda yer alıyordu; kendisi de Şam’da Anavatan ve  Özgürlük Derneği’nin kurmuştu. Selanik’e geldiği günlerde Meşrutiyet’in ilanında önemli bir rol almıştı. Meşrutiyet Istanbul’da tehdit altına girince Hareket Ordusu’nun başına geçti. Bu çabaların sonucunda kötü durumun sorumlusu olarak gorulen II.Abdülhamit tahttan indirildi. Bunun ardından I.Balkan Savaşı ile beraber Osmanlı’nın Balkanlardaki hakimiyeti büyük ölçüde sona erdi. Atatürk bu sonucu kabullenmedi ve olayın sorumlularını sürekli olarak eleştirdi. Atatürk doğduğu toprakların kaybedilişini sorumsuz bir davranış olarak kabul etti ve ilk fırsatta bu toprakları geri alma yollarını araştırdı. Atatürk savaşın bir cinayet olduğunu kabul etse de Sofya’da konsolos iken Almanya tarafında savaşa girmenin büyük bir şans ve fırsat olacağını söylemişti. Lakin sonuç kötüdan daha kötüye gitti ve bu aşamadan sonra Rumeli hakkında konuştuğu zaman kendisi de büyük üzüntü duyar oldu.

To Search for Traces of Rumelia in Atatürk's Life

Ataturk's childhood passed in the days of Ottoman Empire’s decline of rule in the Balkans step by step. Each war entered was lost and borders were greatly shrunken. Migrations were realized eastwards from the old parts of dominance and there were big economic and social problems. To put an end to this bad trend, Ataturk took part in   communities founded by young officers and later he established “the Fatherland and Freedom Society” in Damascus. Having arrived in Salonika he became influential in the proclamation of the Constitution. As the Constitution was under threat in Istanbul, he became the chief of staff of “The Army of Action”. As a result of these efforts Abdulhamid II, who was seen as responsible for the bad situation, was deposed. Later with the First Balkan War, the Ottoman reign in the Balkans largely came to an end. Ataturk did not accept this consequence and constantly criticized those responsible for it. Ataturk accepted the loss of lands in which he was born in this way as an irresponsible action and sought the possibility of regaining them at the first opportunity. Even though Ataturk believed that war was a murder, while he was an ambassador in Sofia he said a war on the side of Germany was a great chance and opportunity. However the results went from bad to worse and this time he felt great sorrow when talked about Rumelia.