Türkiye’de Yeşil Maliye Politikalarının Bütçe Uygulamalarına Yansımaları (2015-2024)
Maliye Dergisi, sa.190, ss.51-77, 2026 (ESCI, TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: Sayı: 190
- Basım Tarihi: 2026
- Dergi Adı: Maliye Dergisi
- Derginin Tarandığı İndeksler: Emerging Sources Citation Index (ESCI), TR DİZİN (ULAKBİM)
- Sayfa Sayıları: ss.51-77
- Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Bu çalışma, Türkiye’de 2015-2024 döneminde yeşil maliye politikalarının kamu bütçesine yansımalarını gelir, harcama, yatırım ve finansman boyutlarını birlikte ele alan bütüncül bir çerçevede incelemektedir. Çalışma, doküman analizi ve betimleyici karşılaştırmalı analiz yaklaşımına dayanmaktadır. Araştırmada politika belgeleri nitel olarak incelenmiş, bütçe ve finansal göstergeler ise betimleyici ve karşılaştırmalı bir çerçevede analiz edilmiştir. Türkiye'nin yeşil maliye politikalarına ilişkin göstergeleri seçilmiş OECD ülkeleriyle karşılaştırılarak değerlendirilmiş ve bulgular bütüncül bir bakış açısıyla yorumlanmıştır. Elde edilen bulgular, Türkiye’de çevresel vergilerin yüksek payının yapısal özelliklerden kaynaklandığını, çevre harcamalarının düşük kaldığını ve yenilenebilir enerji yatırımlarının dalgalı seyrettiğini göstermektedir. Buna karşılık OECD ülkelerinde daha dengeli ve kurumsallaşmış bir yapı öne çıkmaktadır. Çalışmada, yeşil tahvil piyasasının Türkiye'de sınırlı geliştiği belirlenmiştir. Bu sonuç, politika hedefleri ile bütçe uygulamaları arasındaki entegrasyonun güçlendirilmesi gerektiğine işaret etmektedir.
This study examines the reflections of green fiscal policies on public budgets in Türkiye during the 2015-2024 period, adopting a holistic framework that considers revenue, expenditure, investment, and financing dimensions together. The study is based on a document analysis and descriptive comparative analysis approach. Policy documents were analysed qualitatively, whereas budgetary and financial indicators were examined using descriptive and comparative analyses. The findings are presented through a comparative assessment of Türkiye and selected OECD countries. The results indicate that the high share of environmental taxes in Türkiye stems from structural characteristics, environmental expenditures remain low, and renewable investments exhibit a fluctuating pattern. In contrast, OECD countries display a more balanced and institutionalized structure. The green bond market in Türkiye has also been found to be limited. Overall, the findings suggest that the integration between policy objectives and budgetary practices needs to be strengthened.