Köprü ve Viyadüklerde Farklı Tekniklerin İş Sağlığı ve Güvenliği Bakımından Değerlendirilmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İŞ GÜVENLİĞİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Buğra ÇİNKILIÇ
Danışman: Sarp Korkut Sümer
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışmada, köprü-viyadük yapım yöntemleri arasındaki farkların çalışanların iş sağlığı ve güvenliği bakımından olumlu veya olumsuz yönlerinin incelenmesi ve yöntemlerin birbirlerine göre kıyaslaması amaçlanmıştır. Bu amaçla, iki farklı yaygın kullanılan köprü inşaatı yönteminin uygulandığı inşaat süreçleri için tehlike ve riskleri sıralanmış, önlemler sunulmuş ve karşılaştırılmıştır. Çalışmada, Kınalı-Tekirdağ- Çanakkale- Savaştepe Otoyolu Projesi, Malkara-Çanakkale (1915 Çanakkale Köprüsü Dahil) kesiminde yer alan viyadük ve köprüler ile ilgili tehlike, risk ve önlemler için değerlendirme çalışmaları yürütülmüştür. Çalışmada öncelikle her bir teknik ile yürütülen inşaat çalışma sahası özellikleri belirlenmiştir. Kontrol listeleri kullanılarak tehlikelerin saptanmasından sonra, her bir tehlike için riskler belirlenerek, önlemler oluşturulmuştur. Oluşturulan risk ve risklerin engellenmesi için önerilen önlemler doğrultusunda yapım teknikleri göz önüne alınarak iş güvenliği bakımından incelemelerde bulunulmuştur. İncelemeler doğrultusunda iki yöntemde de köprü ve viyadük inşaatı yapıldığı için ortak tehlikelerin olduğu saptanmıştır. İtme-sürme yönteminde tehlikelerin yaklaşık %72'si ortak iken, prekast kiriş yönteminde bu oran yaklaşık %81 olarak gözlemlenmiştir. Prekast kiriş yöntemi ile itme-sürme yönteminde tespit edilen tehlikeler sırasıyla 49 ve 55 adet, tespit edilen riskler sırasıyla 178 ve 118 adettir. 40 adet tehlike iki yöntem için ortak iken, ortak tehlikelerin tekerrürlü risk değerleri prekast kiriş yönteminde 122, itme-sürme yönteminde 78'dir. Bu kapsamda, ortak riskler göz önünne alındığında prekast kiriş yöntemi, itme-sürme yöntemine göre çalışma alanlarında %36 daha fazla risk teşkil ettiği saptanmıştır. Ortak olmayan riskler göz önüne alındığında prekast kiriş yöntemi, itme-sürme yönteminden yaklaşık %29 daha fazla risk teşkil ettiği gözlemlenmiştir. Bu riskleri özellikle yüksekte yapılan uzun sürekli çalışmalar, vinç kullanımının yoğunluğu ve prekast kirişlerin trafikle taşınması sebebiyle araçların oluşturduğu tehlikeli durumlar oluşturduğu tespit edilmiştir.