Ratlarda unilateral testis torsiyonu modelinde iskemi reperfüzyon hasarının önlenmesinde ozonun etkinliğinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Emrah Demirci
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Eyüp Burak Sancak
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Testis torsiyonu testiste ileri düzeyde iskemiye sebep olan akut seyirli, her yaşta görülebilen ve teşhis sonrasında hızlı şekilde tedavi gerektiren acil ürolojik bir durumdur. Spermatik kord torsiyonu olduğunda, damar obstrüksiyonuna ve uzayan iskemi ile birlikte testiküler hasara yol açar. Torsiyon-detorsiyon sonrasında meydana gelen iskemi ve reperfüzyon süreçleri testiküler hasara neden olur. Bu çalışmanın amacı torsiyon sonrası oluşan testiküler hasarı biyokimyasal, immünohistokimyasal, histopatolojik olarak belirlemek ve ratlarda testis torsiyonuna bağlı gelişen iskemi reperfüzyon hasarında ozonun koruyucu etkisinin araştırılmasıdır. Materyal ve Metod: Deney için Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Deney Hayvanları Etik Kurulundan gerekli onay alındı. 40 adet Wistar albino cinsi erkek rat (ağırlık: 250-300 gr) randomize şekilde 5 gruba ayrıldı. 1.Grup sham grubu olarak belirlendi. 2.Grupta sol testis torsiyonu ve detorsiyon oluşturuldu. 3.Grupta 2.Gruba uygulanan prosedüre ek olarak torsiyonun 30. dakikasında intraperitoneal olarak 4 mg/kg ozon uygulandı. 4.Grupta 2.Gruba uygulanan prosedüre ek olarak torsiyonun 30. dakikasında intratestiküler olarak 4 mg/kg ozon uygulandı. 5. grupta 2. gruba uygulanan prosedüre ek olarak torsiyonun 30. dakikasında intratestiküler ve intraperitoneal olarak 4 mg/kg ozon uygulandı. Sham grubu hariç diğer gruplara 60 dakika süren torsiyon sonrasında detorsiyon (reperfüzyon) uygulandı ve 240 dakika reperfüzyon için beklendi. Daha sonra sol orşiektomi yapılıp ratlardan biyokimyasal değerlendirme için kan ve doku, histopatolojik ve immünohistokimyasal değerlendirme için ise doku örnekleri alındı. Ratlar servikal dislokasyon uygulanarak sakrifiye edildi. İşlem sonlandırıldı. Bulgular: Serum ve dokuda elde edilen MDA, TOS ve OSİ değerleri tedavi gruplarında iskemi/reperfüzyon (İ/R) grubuna göre düşük bulundu(p 0,05). İMA ve İMAR değerlerinin İ/R grubunda tedavi gruplarına göre yüksek olduğu tespit edildi (p 0,05). İmmünohistokimyasal değerlendirmede iNOS ve eNOS tutulumunun tedavi gruplarında İ/R grubuna göre anlamlı şekilde düşük olduğu tespit edildi (p 0,05). Sonuç: Testis torsiyonu sonrasında oluşan iskemi reperfüzyon sürecinde farklı veriliş yöntemleri ile uyguladığımız ozon tedavisinin oluşan hasarı önlemede etkili olduğunu gördük. Ancak bu bulguların klinik uygulamalara geçiş öncesinde yapılacak daha geniş kapsamlı deneysel çalışmalarla desteklenmesi gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Ozon, iskemi reperfüzyon hasarı, immünohistokimya, iNOS, eNOS