Türkiye'nin ittifak ilişkilerindeki dönüşüm: Suriye krizi ve NATO

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, ULUSLARARASI İLİŞKİLER ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2018

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: GÜLSÜN ULUDAĞ

Danışman: Soner Karagül

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Ulusal amaçlarına kendi/öz imkanları ile ulaşamayan devletlerin birbirleri ile ittifak oluşturmalarının tarihi oldukça eskiye dayanan bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Uluslararası ilişkiler disiplini içerisinde ittifaklar, her zaman önemli bir konu olmuş; ittifaklardan bahsetmeden uluslararası ilişkiler disiplinin işleyişi ve dinamiklerinden bahsetmek zorlaşır hale gelmiştir. Türkiye ile Kuzey Atlantik İttifakı Örgütü'nün yarım yüzyılı aşkın bir süredir köklü bir geçmişe dayanan müttefiklik ilişkisi bulunmaktadır. Bu ittifak ilişkisi, zaman zaman sarsıntılı krizler ve sınamalarla karşı karşıya kalsa da müttefiklerin birbirine sağladığı dış politika alanındaki kurumsallaşmış güvenlik işbirliği teminatı önemini kaybetmeden varlığını korumaya devam etmiştir. İnsanlık tarihinin en kanlı çatışmalarından birine sahne olan ve karmaşık ittifak bağlarıyla örülü birçok aktörün mücadele alanı olarak faaliyetlerini yürüttüğü Suriye Krizi, Türkiye'yi güneydoğu komşusundan güçlü tehdit algılamalarıyla karşı karşıya bırakmıştır. Söz konusu tez çalışmasında, Suriye krizinde 2011-2016 yılları arasında meydana gelen gelişmeler karşısında, işbirliği alanlarının yanı sıra ittifak ilişkileri için bir turnusol testi sunan Kuzey Atlantik İttifakı Örgütü ile ilişkilerine etkisi incelemeye tabi tutulmuştur. Bu doğrultuda devletlerin dış politika davranışlarında ittifak oluşturma stratejisini açıklamaya yarayan realist teorilerinin açıklayıcılık gücü eşliğinde değerlendirilmeye çalışılmıştır.